De meeste laboratoria kopen actieve koolstoffilters zonder echt te weten wat erin zit.
Dat is begrijpelijk. Van buitenaf gezien is een filter slechts een afgesloten patroon met een specificatieblad. Maar in dat patroon bevindt zich een van de meest geavanceerde staaltjes chemie waarop een laboratorium dagelijks vertrouwt.
Een typisch actief koolfilter voor chemische filtratie bevat tussen de 6 en 25 kg geactiveerde kool, afhankelijk van het model.
De koolstof is behandeld, soms geïmpregneerd met specifieke verbindingen, om verschillende families van chemicaliën te adsorberen (opnemen): organische stoffen, zuren, aldehyden, aminen en nog veel meer oplosmiddelen.
Het oppervlak van de koolstof in een enkel filter kan op moleculair niveau meer dan 1000 vierkante meter bedragen. Juist daardoor kan het filter duizenden afzonderlijke verbindingen uit tientallen chemische groepen adsorberen voordat verzadiging optreedt.
Een filter dat dagelijks wordt blootgesteld aan hoge concentraties vluchtige organische stoffen, moet mogelijk na 12 tot 18 maanden worden vervangen. In een laboratorium met minder intensief gebruik kan hetzelfde filter drie jaar of langer meegaan.
Twee zaken zijn belangrijker dan het filter zelf:
Een filter is chemie, geen hardware. Wie een filter beschouwt als een verbruiksartikel dat pas bij falen wordt vervangen, behandelt veiligheid als een bijzaak.
Klik op de link en leer Cruma beter kennen