Thorben Cordes, adjunct-hoogleraar Moleculaire Microscopie bij het Zernike Institute for Advanced Materials van de RUG, en promovendus Jasper van de Velde hebben het gebruik van fluorescerende labels bij microscopisch onderzoek verbeterd. <br /> Door een beschermende ‘fotostabilisator’ te koppelen aan de fluorescerende verbinding, de fluorofoor, blijft deze veel langer licht uitzenden. De resultaten zijn op 11 januari gepubliceerd in het tijdschrift Nature Communications. Het labelen met lichtuitzendende moleculen is de standaardtechniek om kleine objecten, zoals cellen, virussen of zelfs losse moleculen zichtbaar te maken onder een (hogeresolutie) fluorescentiemicroscoop. Probleem is dat de kwaliteit van fluorescerende labels snel afneemt. De cyclus van aanslaan en uitzenden van fluorofoor moet miljoenen keren herhaald worden om een bruikbaar microscopisch plaatje te krijgen. Tijdens die cycli ontstaat zo nu en dan een chemisch reactieve vorm van het fluorofoor en dan stopt de emissie direct. Standaard fotostabilisatoren om dit soort reacties tegen te gaan, kan tot toxiciteit leiden en is daarom niet bruikbaar voor onderzoek aan levende organismen. Bij de oplossing die nu gevonden is, hebben de twee met hulp van collega’s uit Groningen, Oxford en Göttingen een haast universeel systeem ontwikkeld dat eenvoudig te gebruiken is. ‘We namen een kunstmatig aminozuur als centrale spil, waaraan we dan de fotostabiliator, de fluorofoor en het te onderzoeken object kunnen koppelen.’ De drie verschillende verbindingen zijn met eenvoudige chemische reacties te koppelen aan het aminozuur. Dit gebeurt met reagentia die eenvoudig en goedkoop zijn te verkrijgen.